شهيد آيت ا... حسين غفاري، در سال 1295 در آذرشهر تبريز متولد شد و ديري نپاييد كه پدرش را از دست داد و پس از طي تحصيلات مقدماتي، عازم تبريز شد و 30 سال فقيرانه زندگي كرد و به تحصيل علوم ديني پرداخت. در سال 1324 عازم قم گرديد و در محضر بزرگاني چون آيت ا... بروجردي به كسب فيض پرداخت و پس از 11 سال راهي تهران شد.
ايشان در سال 1340، زماني كه حسنعلي منصور، طرح انجمن هاي ايالتي و ولايتي را مطرح كرد، به فعاليت عليه اين لوايح پرداخت و تا قيام پانزده خرداد، با سخنراني هاي خود به افشاي ماهيت رژيم پهلوي پرداخت. در شب 12 محرم، 15 خرداد 1342، هنگاميكه از سخنراني برگشته بود، ماموران به خانه اش حمله كرده و او را دستگير و زنداني و در زندان شهرباني مورد بازجويي و شكنجه قرار دادند. پس از آزادي، همچنان به مبارزه خود ادامه داد و بار ديگر توسط ساواك دستگير شد.
ايشان طي سالهاي 53-1350 به مبارزات خود شكل تازه اي داد و كمتر در ميان آشنايان ظاهر مي شد. شهيد آيت ا... غفاري در تير ماه 1353، در تهران دستگير شد و اين آخرين دوران زندان اين مبارز نستوه بود.
پسر ايشان در مورد آخرين ملاقات با پدر مي گويد :
"پدر را در آخرين ملاقات، كشان كشان، با پاها و دست هاي شكسته و در حاليكه بيش از يكي دو دندان در دهانش باقي نمانده بود و سراسر صورت و اندامش زير شكنجه هاي وحشيانه، در هم كوبيده شده بود، پشت ميز ملاقات آوردند. بيش از يكي دو جمله بين ما رد و بدل نشد؛ او گفت: تصور نمي كنم ديگر يكديگر را ببينيم ...
فرداي همان روز شنيديم كه ساعت 2 بعد از ظهر ( 7 دي 1353 )، پدر، از محيط رنج آوري كه آخرين مرحله امتحان بندگي را در آن گذراندند، آسوده شده و به وصال معبود رسيده است."
کتاب مرتبط:
مسافر ملكوت
مقاله مرتبط:
بیوگرافی آیت الله حسین غفاری
سند مرتبط:
سندی از آیت الله حسین غفاری در بایگانی ساواک