معرفی کتاب:
سینما به عنوان هنر هفتم از جمله رهآوردهای تجدد برای انسانغربی بود که به سرعت راه خویش را در آفاق فرهنگی بشریت یافت و آن چنان به شهرت و عمومیت رسید که در آستانهی صد سالگی خود به فراگیرترین هنر در طول تاریخ بشری تبدیل شد. انقلاب اسلامی ایران تلاش کرده است تا ضمن ایجاد تحول در سینمای مقلد و عاری از هنر به جا مانده از عصر طاغوت، تا حد امکان از این رسانه برای توسعهی تفکر دینی و احیای ارزشهای اسلامی و انقلابی بهره گیرد و در پی چنین ارادهای است که مقولهی سینمای دینی پس از انقلاب شکل گرفته و رشد یافته است. پدیدهی سینمای دینی در جهان امروز بیسابقه نیست اما ویژگیهای خاص مکتب اسلام و بخصوص دیدگاه شیعه باعث شده تا سینمای دینی پرورش یافته در دامان انقلاب اسلامی به گونهای متفاوت با سینمای دینی رایج در دنیا پا گرفته و توانایی حرکت یا پیشرفت پیدا کند و از این روست که لزوم ترسیم چارچوبهایی نظری برای تحدید حدود آن و کاستن ابهامهای موضوعی دربارهی آن خودنمایی میکند. در پاسخ به چنین نیازی، تحقیق حاضر میکوشد تا ضمن ارایه قالبی نظری برای مقولهی سینمای دینی، به بررسی نمونهی آثار سینمای دینی پس از انقلاب اسلامی نیز بپردازد.