معرفی کتاب:

حوادث جنگ تحمیلی در بهمن ماه سال 1359 رفته رفته وارد مرحله‌ی جدیدی شد. گام‌های نخستین که برای بیرون راندن دشمن از میهن اسلامی در دی ماه برداشته شده بود، در ماه شهادت و حماسه ی ملت ایران به همت رزمندگان اسلام و رهبری بی‌همتای امام خمینی با توان و شتاب بیشتری تداوم یافت. علی‌رغم اینکه جهانیان در حمایت از متجاوز می‌کوشیدند و با محاصره‌ی اقتصادی ایران می‌خواستند روند جنگ را به نفع رژیم بعثی عوض کنند ولی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به ویژه ارتش به پیشروی خود در جبهه‌ی دشمن ادامه دادند. ششمین جلد از مجموعه‌ی تقویم تاریخ دفاع مقدس تحت عنوان «گام بر بام میمک» نام‌گذاری شده است. میمک ارتفاعاتی است که دشمن بعثی پیش از شروع جنگ تحمیلی آن را به تصرف در آورده بود. رزمندگان اسلام با عملیات آفندی در این ماه موفق شدند منطقه را آزاد کنند و دشمن را عقب برانند. در این حال تمامی تلاش‌ها و فشارهای دشمن برای تسلط دوباره بر منطقه ناکام ماند. صدام حسین که نخستین ضربات را از رزمندگان متحمل می‌شد، برای تقویت روحیه‌ی نیروهای خود از منطقه دیدار کرد. ناکامی در عملیات‌های روزهای نیمه‌ی دوم ماه بهمن برای باز پس‌گیری ارتفاعات باعث شد تا رژیم بعثی حتی به استفاده از سلاح شیمیایی نیز متوسل شود که این امر نتوانست سیر جنگ را عوض کند. در دومین روز بهمن، عملیات تنگ حاجیان خاتمه می‌یابد و نیروهای ایرانی 5 کیلومتر پیشروی خود را که در سخت‌ترین شرایط به دست آورده بودند، تثبیت می‌کنند وقتی دیار آشنای بهمن 1359 را مرور می‌کنی، هر روز به عینه شاهد مقاومت فوق توان عابدان آبادانی هستی که زخم‌های بی‌امان صدامیان را تحمل می‌کنند. در دهمین روز ، بار دیگر فرمانده کل قوا و رهبر انقلاب، مردم را به همکاری با قوای مسلح فرا می‌خواند و از فدارکاری آنان سخن می‌گوید و تضعیف قوای مسلح را، ضدیت با اسلام قلمداد کرده و می‌فرمایند:«آنهایی که نمی‌خواهند که شما در جبهه‌ها آرام باشید، آنهایی که واقعیت را طور دیگری عرضه می‌کنند، دانسته، یا ندانسته دشمن انقلاب‌اند». همچنین در فرازی دیگر می‌فرمایند: «اینها جنود اسلام هستند، اینها هستند که مملکت را حفظ می‌کنند. اگر کسی از آنها جمله‌ای گفت، یا جاهل و نفهم است یا عالم فاسد». ایشان در ادامه با اشاره به فداکاری‌های پرسنل ارتش و سایر نیروهای رزمنده گفتند: «اینها دارند فداکاری می‌کنند و فدا می‌دهند، خون می‌دهند، ما هیچ کاری نمی‌کنیم و با صحبت‌های خودمان تفرقه بین ارتش و دیگران ، بین پاسداران و ارتش می‌اندازیم». در همین روز در دیار بهمن، محلی تو را به خود می‌خواند که نمی‌توانی از آن دل بکنی؛ محلی پر از دود و بوی باروت. اینجا را «میمک» می‌نامند. تو آن را با تمام گوشت و پوست خود حس می‌کنی، تو آنجایی و شاهد، شاهد دلاوری‌های دلاورمردان لشگر 81 زرهی که هجوم بعثیون را به میمک ناکام می‌گذارند. در دیار غرب و در این برهه از ماه گرانقدر بهمن هر روز صحبت از میمک است. در روز سیزدهم، تک دشمن با 70 دستگاه تانک به میمک ناکام ماند. در روز چهاردهم، شاهد فشار دشمن برای بازپس‌گیری میمک و تلاش یگان‌های لشگر برای تصرف بلندترین قله‌ی ارتفاعات میمک هستیم. در روز پانزدهم ، سخت‌ترین وسنگین‌ترین نبرد توپخانه در میمک به وقوع پیوست. در روز شانزدهم ، تلاش دشمن در نفوذ به مواضع یگان‌های خودی با مقاومت و ایثار مثال زدنی رزمندگان تیپ 1 لشگر 81 زرهی، عقیم و میمک همچنان غیر قابل نفود باقی ماند و تثبیت شد. در نوزدهیمن روز بهمن، فرعون از بغداد به میمک آمد تا حیثیت و آبروی بر باد رفته‌ی خوش را به علت از دست دادن میمک ـ که قبل از 31 شهریور آن را تصرف کرده بود ـ با شجاعت سربازانش جبران کند و به دست آورد، به همین سبب به آنان فرمان حمله داد و حتی از گاز سمی نیز استفاده کرد. بیستمین روز بهمن هیچ گاه از خاطره‌ها محو نمی‌شود: در مرور ایام وقتی به بیستم بهمن سال 1359 باز می‌گردی، نمی‌توان عبور کرد؛ باید ایستاد. در اینجا سرود فتح را که از حنجره‌ی خسته از نبرد 7 روزه‌ی دلاوران تیپ 1 لشگر 81 طنین انداز می‌شود، به وضوح می‌شنوی . بوی باروت و خون، چهره‌های خاک آلود،‌ لباس‌های پاره پاره از ترکش و زخم‌ تیر .... همه را می‌بینی. اینانند خسروان سرزمین مردانگی ، بی‌رنگ و لعاب،‌ صاف و پاک و زلال، فخرشان ایمان و ثروت‌شان همت‌شان، که فرعون را سرافکنده به لانه‌اش می‌رانند و خود گام بر بام میمک می‌گذارند. در 22 بهمن برای سومین بار، پیر از بی‌مهری‌ها می‌گوید: از بی‌انصافی آنانی که در گوشه‌ای نشسته‌اند و با قلم‌ها و زبان‌های خود قلب نورای جوانان اسلام از ارتش و سپاه و ژاندارمری و بسیج و شهربانی را می‌آزارند؛‌ می‌گویند و در تذکری پدرانه به برخی مسئولان گوشزد می‌کنند، در اموری که صلاحیت آن را ندارند به هیچ وجه دخالت نکنند. در روز 23 بهمن ماه رییس ستاد مشترک می‌گوید: «هیچ تزلزلی در ارکان اعتقادات این ارتش وجود ندارد و آنهایی که تردید در این اعتقاد دارند یا ناآگاهند یا منظور خاص سیاسی دارند». در عبور از دیار بهمن ماه سال 1359 در بیست و پنجمین روز به شکوهی دیگر از تاریخ سراپا ایثار مدافعین مهین اسلامی می‌رسیم: به خاتمه‌ی چهار روز تلاش برای حفظ گوشه‌ای از سرزمین مقدس ایران در منطقه‌ی مریوان که از سوی گردانی از خیل فداکاران لشگر 28 در گردنه‌ی تته اجرا شد و بیش از 60 تن از بعثیون را از اسارت فرعون رهانید. به هر حال بهمن 1359 ماهی است که در آن می‌توان به برگ‌های زرین دیگری از تاریخ دفاع مقدس دست یافت و این عظمت و عمل تاریخ سازان ماه بهمن آن گونه است که نگارنده را یارای بیان آن همه شکوه نیست و تنها برگی از آن درخت تنومند ایثار پیش‌کش می‌شود. این کتاب نیز مانند 5 جلد گذشته، حاصل تلاش امیران و فرماندهان زمان جنگ با حمایت کارکنان مرکز پژوهش‌های دفاع مقدس در معاونت عملیات نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران از سال 1382 تاکنون می‌باشد.