معرفی کتاب:

حکومت پهلوی یکی از کم‌دوام‌ترین سلسله‌های تاریخ ایران است. این پادشاهی که به وسیله‌ی رضاخان میرپنج و بنا به صلاحدید استعمار پیر در ایران شکل گرفت، از نظر مفاسدی که حاکمانش به آن مبتلا بودند، همچون مدت بقایش، در بین حکومت‌های ایرانی بی‌مانند بود. هر دو پادشاه سلسله‌ی پهلوی به هیچ از اصول و ارزش‌های انسانی و اخلاقی پایبندی نداشتند. گرایش به مفاسد گوناگون که از زمان پادشاهی پهلوی اول آغاز شد، پس از استحکام پایه‌های قدرت پهلوی دوم، با کمک بیگانگان و نیز گسترش دیکتاتوری داخلی به اوج خود رسید. خانواده‌ی سلطنتی و دربار، مبدع و مروج انواع و اقسام مفاسد در حوزه‌های گوناگون بودند. فساد رایج در دربار به مررو به سایر ارکان حکومت سرایت کرد، کم کم در انظار نمایان شد و مردم ایران را با چهره‌ی واقعی و نیز اعمال شیطانی حاکمان خود آشنا ساخت. در این نوشتار تلاش شده است با بهره‌گیری از کتاب‌های خاطرات درباریان و اسناد و مدارک به دست آمده از دوران حکومت پهلوی دوم، مفاسد این دوره بررسی شود. گوشه‌هایی از مصادیق فساد اعضای خانواده‌ی سلطنتی و نزدیکانشان، موضوع برریس این کتاب است که در سه بخش مفاسد سیاسی، اقتصادی و فرهنگی، به اضافه‌ی یک بخش مقدماتی سازماندهی شده است. بخش فساد سیاسی به دو فصل استبداد داخلی و وابستگی خارجی تقسیم شده است. در فصل اول، سوءاستفاده‌ی شاه و درباریانش از موقعیت و مقام خود به عنوان حاکمان کشور و نیز سانسور افکار سیاسی ، مباشرپروری و انتخابات فرمایشی که زا طرف آنان اعمال می‌شد، بررسی شده است. در فصل دوم این بخش نیز به خدمات شاه و درباریان به نفع قدرت‌های بیگانه و نفوذ بیگانگان در تمامی ارکان حکومت پهلوی دوم پرداخته شده است. در بخش مفاسد اقتصادی، ضمن بررسی مسائلی چون رشوه‌خواری ، رانت‌خواری، اختلاس اموال عمومی و خروج ثروت‌های ملی که توسط شاه و اطرافیانش انجام می‌شد، فهرستی از مؤسسات و مراکز اقتصادی و تجاری که خاندان سلطنت صاحب و یا سهامدار عمده‌ی آن بودند، ارائه شده است. بخش مفاسد فرهنگی در دوره‌ی پهلوی دوم، در سه فصل جداگانه به ارائه‌ی بخشی از مصادق فساد این خاندان در این حوزه‌ها پرداخته‌ایم. در فصل اول، به ابتلای اعضای خانواده‌ی سلطنتی اعم از زن و مرد به امور غیر اخلاقی و مسائل جنسی و نیز ترویج این گونه امور در بین اطرافیان و همچنین برنامه‌ریزی برای اشاعه‌ی آن در سطح جامعه پرداخته شده است. در فصل دوم به بخشی از مفاسد رایج در امور هنری کشور در این دوره اشاره شده است؛ علاوه بر آن، برنامه‌های رژیم برای غلبه‌ی فرهنگ غیر اخلاقی و بی‌بندو‌باری غربی و تمامی بخش‌های هنری کشور اعم از سینما، تئائر ، تلویزیون و ... بیان شده‌اند. در فصل سوم از مفاسد فرهنگی، توجه ویژه‌ی شاه و خانواده‌اش به مسائلی همچون قمار، شرابخواری ، مواد مخدر و ... و نیز تلاش برای اشاعه و تروج آن در بین سطوح مختلف جامعه مورد بررسی قرار گرفته است. یاد‌آور می‌شود در مجموعه‌ی حاضر، تنها بخشی از مصادیق مفاسد شایع در دوره‌ی پهلوی دوم با استفاده از خاطرات درباریان شاه و اسنادی که به عنوان گزارش به وسیله‌ی ساواک تهیه می‌شده است، بیان شده‌اند. کتاب‌های دیگری نیز با این موضوع به وسیله‌ی افراد و مراکز گوناگون چاپ شده‌اند که هر یک از آنان گوشه‌ای از مفاسد رایج در این دوره‌ را روایت کرده‌اند؛ اما به جرأت می‌توان اذعان کرد که بخش اعظم مفاسد این خاندان در هیچ کتاب و یا سندی به دلایل گوناگون (ترس ، شرم، سانسور ، بی‌توجهی و ...) مکتوب نشده است و بالطبع از آنان بی‌اطلاع مانده‌ایم.