معرفی کتاب:
طولانیترین مقطع انقلاب اسلامی، دوران تبعید رهبر کبیر انقلاب اسلامی از ایران میباشد. در این مقطع طولانی که از 13 آبان 1343 تا 12 بهمن 1357 به طول انجامید، حضرت امام چهارده سال از عمر شریف خود را در سه کشور ترکیه، عراق و فرانسه سپری کردند. طولانیترین ایام دوران تبعید ایشان نیز به اقامت در نجفاشرف اختصاص داشت. در دوران تبعید حضرت امام تحولات سرنوشتسازی در عرصهی اندیشه سیاسی و حکومت شیعی به وقوع پیوست. طرح بحث حکومت اسلامی به عنوان جایگزین نظام شاهنشاهی مهمترین دستاورد ایام تبعید و هجرت امام خمینی از ایران بود؛ ضمن اینکه مطرح شدن معظمله به عنوان مرجع تقلید شیعیان در سطح گسترده داخلی و خارجی نیز بعد از رحلت آیتالله العظمی حکیم در این دوران حساس تاریخی رخ داد. حضرت امام در مبارزه با رژیم پهلوی در دوران تبعید در نجف، خط مشی مشخص و ویژهای داشت؛ به گونهای که رژیم بعثی عراق یا حتی مخالفان شاه چون تیمور بختیار نتوانستند از وجود ایشان برای رسیدن به منافع خود کمترین بهرهای ببرند.
مرکز اسناد انقلاب اسلامی بر اساس رسالتی که بنیانگذار فقید جمهوری اسلامی ایران برای آن ترسیم نموده است، انجام پژوهشی بر اساس اسناد موجود در پروندهی ایشان در مقطع تبعید در نجفاشرف را در دستور کار خود قرار داد که به این وسیله تقدیم جامعهی علمی و علاقهمندان تاریخ انقلاب اسلامی میگردد.
اثر حاضر به بررسی و مطالعهی دوران سیزده سالهی تبعید رهبر کبیر انقلاب میپردازد و مطالب آن در دو بخش کلی ارائه خواهد شد: بخش نخست که قسمت پژوهشی نوشتار حاضر است، به بررسی مقطعی میپردازد که امام در آن مدت توانست سخن خود را به گوش جهانیان رسانده و با اعمال رهبری مدبرانهای خود از تبعیدگاه، اصول حکومت اسلامی را پایهگذاری کند. پس از توضیح این بستر تاریخی در بخش اول، در بخش دوم به ارائهی اسنادی خواهیم پرداخت که مربوط به همین مقطع از زندگی امام و تاریخ انقلاب اسلامی است.