مرحوم حجت‌الاسلام سيد احمد خميني در 24 اسفند 1324 در قم پا به عرصه وجود نهاد،‌دوره‌هاي تحصيل ابتدايي و متوسطه را در قم به پايان رساند. سالهاي پاياني دوره دبيرستان او مصادف با قيام 15 خرداد شد. پس از آن به تحصيل علوم اسلامي پرداخت و بعد از تبعيد امام خميني، در سال 1345 مخفيانه براي ديدار پدر عازم نجف شد و در همان جا به دست پدر، به سلک روحانيت درآمد. چندي بعد به وطن بازگشت و با ايجاد ارتباط هاي مطمئن در ميان عناصر انقلابي و رهبر انقلاب، ‌به سازماندهي نيروهاي فعال مذهبي پرداخت و ضمن انجام اين فعاليت ها، ‌با جديت تمام به کسب علوم و معارف ديني و ضروري روي آورد. پس از طي دوره مقدماتي و متوسطه حوزه، ‌سطوح عالي را نزد استاتيد بزرگي همچون آيت‌الله سلطاني (‌پدر همسر مکرشان)،‌ آيت‌الله حاج مرتضي حائري و ايت‌الله شبيري زنجاني سپري کرد. در سال 1356،‌ برخي از همرزمان ايشان توسط ساواک دستگير شده و ارتباط آنان با وي آشکار شد. از اين رو مخفيانه ايران را ترک نموده و به نجف مي‌رود. در همين سفر، فاجعه رحلت برادر بزرگوار ايشان آيت‌الله سيد مصطفي خميني به وقوع پيوست. پس از پيروزي انقلاب اسلامی نيز ايشان،‌ نقش انقلابي و اجتماعي حساسي را ايفا نمودند و در طول ده سال پس از انقلاب و دوران دفاع مقدس نيز به بهترين وجه براي خدمت به ملت ايران و رهبر کبير انقلاب کمر همت بسته و بيت امام را به بهترين وجه اداره نمودند و همواره مطمئن‌ترين و امين‌ترين مشاور امام بودند. پس از رحلت حضرت امام نيز، ‌ضمن پيروي از مقام منيع ولايت، ‌تمام همت خويش را معطوف به پاسداري از وصاياي پدر نمودند و همواره در صف پاسداري از نظام و انقلاب در خط مقدم قرار داشتند. سرانجام پس از تحمل چند سال غم جانکاه دوري پدر که مهلک‌ترين خبر به جسم و روح ايشان بود،‌ در شامگاه 25 اسفند 1373 نداي حق را لبيک گفت.