محمدرضا پهلوي مي‏خواست در داخل کشور، مرکز همه قدرت‏ها باشد و تصور مي‏کرد از اين طريق مي‏تواند در رديف سران کشورهاي بزرگ درآيد، از اين رو در يازدهم اسفند 1353، طي سخناني، آغاز عصر رستاخيز را اعلام کرد و نويد تشکيل يک حزب واحد و سراسري را داد. به اين ترتيب احزاب موجود برچيده شدند و حزب رستاخيز ملت به عنوان تنها حزب قانوني مطرح شد. در ايران، براي نخستين بار بود که نظام تک حزبي استقرار مي‏يافت که البته آن هم همچون نظام‏هاي چند حزبي قبلي، بيشتر جنبه صوري و ظاهري داشت و عمدتاً به عنوان يکي از ابزارهاي حکومتي به کار گرفته شد. شاه با ايجاد اين حزب، رکن چهارمي به سه رکن بوروکراسي، ارتش و دربار افزود؛ در حاليکه اين رکن در مقايسه با ديگر ارکان حکومتي رژيم، از قدرت و نفوذ و تاثيرگذاري کمتري برخوردار بود. نخستين ثمره شوم حزب رستاخيز، دوره بيست و چهارم به عنوان آخرين دوره مجلس شوراي ملي بود که توسط اين حزب آماده و در شهريور 1354، افتتاح گرديد. دومين دستاورد اين حزب، تغيير تاريخ هجري به تاريخ شاهنشاهي بود که خود نشانه اوج فرعونيت طاغوت به شمار مي‏رفت. شاه تهديد کرد که هر کس نمي‏خواهد به عضويت حزب درآيد بايد کشور را ترک کند. اما تشکيل اين حزب با واکنش تند امام خميني مواجه گرديد و ايشان اين حزب را تحريم کردند. رسوايي ادامه حيات اين حزب پس از سه سال و نيم به حدي رسيد که با روي کار آمدن دولت جعفر شريف امامي، وي براي فرو نشاندن خشم مردم، در اقدامي عوام فريبانه، اين حزب را مهر 1357 منحل اعلام کرد. ولي ديگر کار از کار گذشته بود و انقلاب ملت مسلمان ايران طومار سلطنت را در بهمن 57 درهم پيچيد.