در زماني که سالياني از تبعيد حضرت امام خميني(ره) به نجف اشرف مي‏گذشت و اختناق حاکم بر کشور اجازه فعاليتي عليه رژيم پهلوي را به کسي نمي‏داد، آيت‏اللَّه دکتر محمد مفتح از روحانيان شاخص و مبارز پيرو امام، علاوه بر فعاليت‏هاي پراکنده در مجامع مذهبي و علمي، امامت مسجد جاويد تهران را برعهده گرفت. وي اين مکان را به صورت محلي براي تجمع و تشکُّل نيروهاي مسلمان و مبارز تبديل کرد و آن را به سنگري ديگر در راه دفاع از ارزش‏هاي اسلامي و انقلابي قرار داد. دراين زمان، شهيد مفتح يک هسته مقاومت را متشکل نمود و مبارزان سرشناسي از قبيل آيت‏اللَّه شهيد مرتضي مطهري و دکتر باهنر و... را براي سخنراني به مسجد جاويد دعوت مي‏کرد. در اين مسجد، جوانان مذهبي و نسل تحصيلکرده دانشگاهي، علاوه بر استفاده از محضر سخنرانان، از کتابخانه مجهز و پر بار آن و نيز کلاس‏هاي گوناگون که در رشته‏هاي تفسير قرآن، نهج البلاغه، اصول عقايد، اقتصاد اسلامي، تاريخ اديان و جامعه‏شناسي و... بهره مي‏بردند. حضور شورانگيز و پرنشاط نسل جوان، سخنراني‏هاي روشنگرانه انقلابيون، فعاليت‏هاي وسيع ضد رژيم و انتشار اعلاميه‏هاي گوناگون از اين مکان، بر رژيم طاغوت گران آمد و باعث شد تا سرانجام در سوم آذر 1353 ش، پس از سخنراني آيت‏اللَّه خامنه‏اي در آن، مسجد جاويد با هجوم مزدوران ساواک تعطيل گردد و امام جماعت آن، آيت‏اللَّه شهيد مفتح، دستگير و زنداني شود.