سازمان مجاهدين خلق ايران در سال 1344 ش توسط تعدادي از جوانان، براي مبارزه مسلحانه با رژيم شاه تأسيس شد. اما برخي از اعضاي سست ايمان اين سازمان، به تدريج تحت تأثير افکار مارکسيستي قرار گرفتند و جنگ قدرت براي به دست گرفتن رهبري سازمان مجاهدين خلق آغاز شد. از اواخر سال 1353 و اوايل 1354 ش سازمان منافقين در ديدگاه‏ها و مواضع ايدئولوژيکي خويش تجديد نظر نمود و به اين نتيجه رسيد که آن چه در گذشته به آن اعتقاد داشتند، نمي‏تواند مبناي يک حکومت قرار گيرد. سازمان تصور مي‏کرد که اسلام نمي‏تواند مسائل اقتصادي را حل و فصل کند و در قالب يک حکومت، اداره مملکت و کشور را عهده‏دار شود و ايدئولوژي اسلامي يک تفکر سازنده نيست. اين تغيير نگرش نسبت به مسائل گوناگون اسلامي و نيز گرايش به سمت تفکرات مارکسيسم - لنينيسم، باعث واکنش جدي اعضاي متديني گرديد که با هدف سرنگوني رژيم طاغوت و روي کار آمدن نظام اسلامي وارد سازمان شده بودند. از جمله اين افراد مجيد شريف واقفي و مرتضي لباف‏نژاد بودند که پس از اين تغيير مواضع سازمان، دچار تصفيه درون گروهي شده و به طرزي فجيع به شهادت رسيدند.