نيروهاي امنيتي دولت بعثي عراق به منظور همکاري با رژيم شاه و پيشگيري از پيروزي انقلاب اسلامي ملت ايران، بيت رهبر کبير انقلاب، حضرت امام خميني را در نجف محاصره کردند. دولت عراق بر اساس روابط حسنه‏اي که با رژيم فاسد شاه داشت، از پيشواي نهضت اسلامي مي‏خواست از مصاحبه با خبرنگاران، صادر کردن اعلاميه و ايراد نطق و خطابه سياسي خودداري کند. امام در پاسخ فرمودند: "من هرکجا که باشم به وظيفه شرعي خود عمل مي‏کنم." اندکي پس از آن، رژيم بعث عراق، رهبر بزرگ انقلاب اسلامي را وادار به ترک عراق کرد و بدين ترتيب مقدمات هجرت تاريخي معظم‏له به پاريس و زمينه‏هاي اوج‏گيري و پيروزي نهضت اسلامي و رهايي‏بخش مردم مسلمان ايران فراهم شد.