26 خرداد ماه يادآور سحرگاه خونيني است که رژيم شاه چهار مؤمن مجاهد را به سبب ايمان به خدا و تعهد به مرجع و فقيه عادل زمان و رهبر انقلاب اسلامي و به جرم دفاع از اسلام ناب محمدي (ص) و اعدام انقلابي حسنعلي منصور ، مزدور آمريکا ، به ميدان تير آوردند تا به خيال خام خود آنها را بکشند و ياران امام خميني (ره) و اسلام را بترسانند. اما آنها همانند رهبرشان ، دلي آرام و قلبي مطمئن داشتند و با لبي پر لبخند به شهادت لبيک گفتند و جاودانه تاريخ داراي حيات طيبه شدند و خون پاکشان ، شوري ديگر در دل مردم خداخواه آفريد. جمعيت مؤتلفه اسلامي ، در اوايل سال 1342 با نظر حضرت امام خميني (ره) تشکيل شد. پيش از آن اعضاي اين جمعيت خصوصا در جريان « لايحه انجمنهاي ايالتي و ولايتي »فعاليت چشمگيري داشتند. اما در سال 42 با پيوند تشکيلاتي گروههاي مختلف «هيأتهاي مؤتلفه اسلامي » تشکيل شد. مؤتلفه شورايي به نام «شوراي روحانيت » داشت که بر حرکت و برنامههاي آن نظارت داشت تا امري مغاير شرع و وظايف اسلامي نباشد. اين شورا متشکل از شهيد مطهري ، شهيد بهشتي ، مرحوم حجتالاسلام مولايي و آيتا... انواري بود که مورد تأييد حضرت امام بودند . پس از تبعيد امام بحث مبارزه مسلحانه در اين تشکل جديتر شد و با تأييد شهيد مطهري و شهيد بهشتي و نيز اذن شرعي آيتا... العظمي ميلاني مجاهدان مؤتلفه در تدارک کار بر آمدند ابتدا تصميم به اعدام شاه داشتند اما اين عمل مسير نشد و حسنعلي منصور نخست وزير مزدور آمريکا که ننگ تصويب کاپيتولاسيون را بر پيشاني داشت در مقابل مجلس توسط مجاهدان مؤتلفه اعدام شد.
پس از اين جريان به جز چند نفر بقيه ياران مؤتلفه که در اعدام انقلابي منصور دست داشتند دستگير شدند و 4 نفر را به اعدام و بقيه را به حبس ابد و حبس 10 تا 15 سال محکوم کردند.
سرانجام در سحرگاه 26 خرداد ، شهيد حاج صادق اماني ، شهيد محمد بخارايي ، شهيد مرتضي نيک نژاد و شهيد رضا صفارهرندي را به شهادتگاه بردند و دژخيمان رژيم جوانان صديق اسلام را به رگبار بستند و خون پاکشان را بر زمين ريختند.