شهيد آيت ا... حسين غفاري، در سال 1295 در آذرشهر تبريز متولد شد و ديري نپاييد که پدرش را از دست داد و پس از طي تحصيلات مقدماتي، عازم تبريز شد و 30 سال فقيرانه زندگي کرد و به تحصيل علوم ديني پرداخت. در سال 1324 عازم قم گرديد و در محضر بزرگاني چون آيت ا... بروجردي به کسب فيض پرداخت و پس از 11 سال راهي تهران شد. ايشان در سال 1340، زماني که حسنعلي منصور، طرح انجمن هاي ايالتي و ولايتي را مطرح کرد، به فعاليت عليه اين لوايح پرداخت و تا قيام پانزده خرداد، با سخنراني هاي خود به افشاي ماهيت رژيم پهلوي پرداخت. در شب 12 محرم، 15 خرداد 1342، هنگاميکه از سخنراني برگشته بود، ماموران به خانه اش حمله کرده و او را دستگير و زنداني و در زندان شهرباني مورد بازجويي و شکنجه قرار دادند. پس از آزادي، همچنان به مبارزه خود ادامه داد و بار ديگر توسط ساواک دستگير شد. ايشان طي سالهاي 53-1350 به مبارزات خود شکل تازه اي داد و کمتر در ميان آشنايان ظاهر مي شد. شهيد آيت ا... غفاري در تير ماه 1353، در تهران دستگير شد و اين آخرين دوران زندان اين مبارز نستوه بود. پسر ايشان در مورد آخرين ملاقات با پدر مي گويد : "پدر را در آخرين ملاقات، کشان کشان، با پاها و دست هاي شکسته و در حاليکه بيش از يکي دو دندان در دهانش باقي نمانده بود و سراسر صورت و اندامش زير شکنجه هاي وحشيانه، در هم کوبيده شده بود، پشت ميز ملاقات آوردند. بيش از يکي دو جمله بين ما رد و بدل نشد؛ او گفت: تصور نمي کنم ديگر يکديگر را ببينيم ... فرداي همان روز شنيديم که ساعت 2 بعد از ظهر ( 7 دي 1353 )، پدر، از محيط رنج آوري که آخرين مرحله امتحان بندگي را در آن گذراندند، آسوده شده و به وصال معبود رسيده است." کتاب مرتبط: مسافر ملکوت مقاله مرتبط: بیوگرافی آیت الله حسین غفاری سند مرتبط: سندی از آیت الله حسین غفاری در بایگانی ساواک