چرا باید وقتى که دنیا به تزلزل درآمده است براى این بىاعتنایى ایران به کاخ سفید و سیاه، چرا ما باید توجیه کنیم مسایل آنها را؟ چرا ما باید این قدر غربزده باشیم یا شیطانزده؟
چند سال پیش از این، امام بزرگ ما خبر از فروریختن پایه های کمونیسم و شکست حتمی آن دادند. امروز نیز رهبر فرزانهمان خبر از شکست هیمنه لیبرالیسم و نابودی نظام سلطهی آمریکایی میدهند.
دیروز وادادگان شرق آن حرف را به سخره گرفتند و امروز دلدادگان غرب یا همان انقلابیون گذشته و پشیمانشدگان اکنون این حرف را خرافه و توهم میدانند. البته هنوز زهره آن ندارند که در مقابل گوینده اصلی این سخن صفآرایی کنند، پس ناچارند یکی از سربازان پیشگام این جبهه را آماج حملات خود قرار دهند.
خلاصه آنکه پس از آنکه جناب میرحسین موسوی در مناظره با آقای محمود احمدینژاد سخن از خرافه گرایی و توهم سر داد که چرا درباره نابودی رژیم اشغالگر قدس و شیطان بزرگ آمریکا خیالبافی میکنید، گفتیم یک بار دیگر این جملات مقام معظم رهبری را جلوی چشمهای ایشان بگذاریم تا اگر چشم دارند و انصاف، بیش از این گرد و خاک نکنند.
***
«آن روز سوسیالیزم با حجم عظیمِ خود همه را تهدید میکرد و با همه بر سر تحدّی بود. این طرف هم در مقابل، لیبرال دمکراسی غربِ پُر ادّعا بود. آن سرنوشت سوسیالیزم است که به آن روز دچار شد؛ این هم واقعیّتهای لیبرال دمکراسی غرب است.»
بیانات در دیدار مسؤولان نظام به مناسبت مبعث 13 مهر 1387
«اکنون دیگر نامی از مکتب مارکسیسم نمانده است و مکتب لیبرال دموکراسی نیز با همه هیمنه سیاسی، اقتصادی و نظامی خود، در مقابل جهانیان به زمین خورده است... انقلاب اسلامی دو مدعی بزرگ ایدئولوژیک داشت که یکی از آنها مارکسیسم و دیگری لیبرال دموکراسی غرب بود که براساس اندیشه ها و افکار خود برای مسائل دنیا برنامه ریزی می کردند... این مکتب برای خود ادعاها و شعارهایی داشت که این شعارها به تدریج رنگ باختند و در نهایت شکل و ظاهر باقیمانده از مارکسیسم مانند یک تارعنکبوت در فاصله زمانی کوتاهی از هم فروپاشید و از بین رفت... و امروز حباب کاذب پول در دنیای غرب شکسته شده و فریادهای آن به آسمان بلند شده و خود آنها می گویند دوران حاکمیت مطلق امریکا به پایان رسیده است.»
بیانات در دیدار ائمه جمعه سراسر کشور 22 مهر 1387
«امروز از آن قضاءِ لایردّ و لایبدّلی که مارکسیستها تصویر میکردند، در دنیا هیچ چیز باقی نیست. خودش که رفت، اسم و اعتبار و آبرویش هم رفت. امروز همان بایدها و همان قضاءِ لایردّ و لایبدّل را غربیها نسبت به مفاهیمِ خودشان تکرار میکنند: «چارهای نیست؛ جهانی شدن، سرنوشت ناگزیر بشری است. چه بخواهید، چه نخواهید، خواهد شد!» البته آنها واقعیّتهای زندگی خود را در وسط یک پرده آهنین حبس کرده بودند تا کسی آن را نبیند و از باطنِ کارشان سر درنیاورد؛ لذا جوانان بسیاری به همین الفاظ فریب میخوردند؛ اما اینها باطن کارشان هم آشکار است؛ درعینحال خجالت نمیکشند و گستاخانه ادّعا میکنند که آنچه ما میگوییم، شدنی است و بروبرگرد هم ندارد! یک عدّه بیچارههای سادهلوح - که به نظر من خوشبینانهترین تعبیر هم همین است که آدم بگوید سادهلوح - این الفاظ را میگیرند، به خیال اینکه اینها اصلاً قابل خدشه و مناقشه نیست. این مفاهیم را در محیط فکری و معرفتی جوان و غیرجوان میآورند و ترویج میکنند؛ برایش سینه میزنند و خودشان را میکشند، برای اینکه این مفاهیم را در ذهن افراد وارد کنند.»
بیانات در دیدار فرماندهان سپاه پاسداران 24 شهریور 1381
«همین ملت ایران و همین نظام جمهورى اسلامى که اینقدر مورد ستایش ملتهاست، از نظر قدرتهاى زورگو، متهم به نقض حقوق بشر است، متهم به سلب امنیت جهانى است، متهم به حمایت از تروریسم است! این تناقض است؛ تناقض بین نگاه ملتها و خواستهى قدرتها. این تناقض، تهدیدکنندهى نظام سلطهى جهانى است. روزبهروز اینها دارند از ملتها دور مىشوند؛ این یک رخنهى فرسایشى را در بناى لیبرال دموکراسى غرب به وجود آورده است و روزبهروز این رخنه بیشتر خواهد شد... رئیس جمهور امریکا هم به کشورهاى امریکاى جنوبى - یعنى حیاط خلوت امریکا - مسافرت مىکند، ملتها پرچم امریکا را به مناسبت آمدن او آتش مىزنند؛ این معنایش تزلزل پایههاى لیبرال دموکراسىاى است که امروز غرب و جلوتر از همه امریکا، مدعى پرچمدارى آن هستند... روزبهروز آبروى لیبرال دموکراسى و آبروى امریکا - که پیشقراول لیبرال دموکراسى است - در دنیا در نظر ملتها دارد کم و کمتر مىشود. در مقابل، آبروى ایران اسلامى دارد بیشتر مىشود.
بیانات در جمع مردم در حرم رضوی 1 فروردین 1386
«امروز لیبرال دمکراسى غرب، در افکار عمومى ملتها با مخالفتهاى روزافزون مواجه شده است و با افزایش نفرت جهانى از امریکا، دولت این کشور، در حضیض شکست سیاسى قرار دارد و در دنیا عملاً منزوى شده است.»
بیانات در دیدار مسئولان وزارت امورخارجه 25 مرداد 1383
بگذارید چند جمله هم از امام بزرگوارمان نقل کنیم. طرفه آنکه جناب آقای مهدی کروبی نیز یکی از حاضران در این سخنرانی است.
«چرا این قدر ما عقب افتاده هستیم؟ چرا ما باید به واسطه اغراض نفسانیه این قدر خودمان را ببازیم؟ چرا باید وقتى که دنیا به تزلزل درآمده است براى این بىاعتنایى ایران به کاخ سفید و سیاه، چرا ما باید توجیه کنیم مسایل آنها را؟ چرا ما باید این قدر غربزده باشیم یا شیطانزده؟ من هیچ توقع نداشتم از بعض این اشخاص، ولو بعضیشان در نظر من پوچاند، لکن از بعضى از این اشخاص که سابقه دارند هیچ توقع نداشتم که در این زمان که باید فریاد بزنند سر امریکا، فریاد مىزنند سر مسئولین ما!
چه شده است؟ شماها چهتان است؟ چه کردید شماها؟ شماها چرا باید تحت تأثیر تبلیغات خارجى واقع بشوید یا تحت تأثیرات نفسانیت خودتان؟ در یک همچون مسئله مهمى که باید همه شما دست به هم بدهید و ثابت کنید به دنیا که ما وحدت داریم، وحدت ما اینطور شده است و در روزى که هفته وحدت است، چرا شماها مىخواهید تفرقه ایجاد کنید؟ چرا مىخواهید بین سران کشور تفرقه ایجاد کنید؟ چرا مىخواهید دو دستگى ایجاد کنید؟ چه شده است شما را؟ کجا دارید مىروید؟ این تذهبون؟ [به کجا میروید؟]
من نمىتوانم که آن طورى که مىخواهم، با شما صحبت کنم و نمىخواهم در روز عید رنجش براى شما پیدا کنم، لکن شما انصاف بدهید که در یک همچو وقتى، وقت یک همچو امورى است؟! وقت یک همچو تأییدى است از کاخ سفید؟ وقت یک همچو تأییدى است از ریگان؟ لحن شما در آن چیزى که به مجلس دادید، از لحن اسرائیل تندتر است، از لحن خود کاخ نشینان آن جا تندتر است. شما چه شده است اینطور شدید؟ شما که این نبودید بعضیتان. من بعضیتان را مىشناسم، شما اینطور نبودید.
صحیفه امام ـ جلد 20 ـ صفحه 159