پس لرزه های انتخابات ریاست جمهوری دهم همچنان ادامه دارد. گروهی که در این انتخابات علی رغم تمامی تمهیدات و پشتیبانی های داخلی و خارجی نتوانستند اعتماد مردم را در اخذ رای اعتماد جلب نمایند سعی دارند با برهم زدن قاعده بازی به وسیله ایجاد اغتشاش و بلوا به اهداف غیر قانونی خود دست یابند.
البته هر چه از 22 خرداد 88 فاصله می گیریم، عقبه مردمی و 13 میلیونی این جریان با روشن شدن مواضع واقعی رهبران آن از آنان فاصله می گیرند. چرا که گذر زمان پرده از چهره مزورانه، روحیه قانون شکن و دیکتاتور رهبران جنبش به اصطلاح سبز بر انداخت. که گواه این مدعا را می توان در کاهش اقبال طرفدران به فراخوان های عمومی رهبران این جریان که به  مناسبت های مختلف انجام می شود به روشنی مشاهده کرد.
اما گویا این اقلیت تمامیت خواه علی رغم کاهش شدید پایگاه اجتماعی قصد ندارد از مرام دیکتاتور مآب و قانون شکن خود دست بکشد. و به منظور جبران کاهش حمایت های مردمی سعی دارد بر غلظت اقدامات ساختار شکنانه ی خود بیفزاید بلکه از این طریق بتواند ضمن حفظ امید بیگانگان به خود این حرکت را زنده نگه دارد.
آخرین نمود این اقدامات مذبوحانه در 16 آذر روی داد. در این روز که پرده نشینان مخملی و مردان خاکستری از یک ماه پیش تدارک آن را دیده بودند برخی از افراد منتسب به میر حسین موسوی با جسارت به ساحت مبارک بنیانگذار جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی(ره) سعی کردند به زعم خود خط قرمز دیگری را زیر پای بگذارند.
این اقدام برگ دیگری از ماهیت واقعی فتنه سبز را روشن کرد و نشان داد که این جریان که در ابتدا دم از خط امامی بودن و پیروی از امام(ره) می زد و میر حسین موسوی که در تبلیغات خود را نخست وزیر امام(ره) معرفی می کرد نه تنها هیچ گونه اعتقادی به راه و روش امام(ره) ندارند بلکه کمر به هدم و نابودی آرمان های امام ره بسته اند.
اقدام منتسبین فتنه سبز در اهانت به امام خمینی(ره) از چند منظر قابل تامل است.
1- توهین به بنیانگذار انقلاب اسلامی در منظر اول گرچه بسیار تاثر بر انگیز است اما از سوی دیگر نشان دهنده ضعف گروه های ضد انقلاب است چرا که اگر این افراد و جریانات بویی ازعقلانیت، منطق و استدلال برده بودند هرگز به چنین اقدامات سخیفی دست نمی زدند. که این مسئله روشن کننده عمق درماندگی و استیصال فتنه سبز است.
2- تجربه تاریخی نشان داده که دیگرانی هم که پیش از این قصد داشتند با چنین اقدامات کوته نظرانه ای به ساحت امام خمینی(ره) خدشه ای وارد کنند نه تنها در این را موفق نبوده اند، بلکه روند نابودی خود را به دست خویش سرعتی شگرف بخشیده اند.
3- این گونه حرکت ها مسلما در روندی بلند مدت موجب بیداری بیش از پیش ملت بزرگ ایران خواهد شد و سبب می شود چهره نفاق آلود افرادی که خود را در طی این سالیان با نفاق و دو رویی خط امامی معرفی کرده اند در محضر ملت آشکار شود. و حافظه تاریخی ملت ثبت خواهد کرد که افرادی که خود را از ارکان نظام و یار نزدیک امام(ره) می شمردند، چگونه با صدور بیانیه ها و نوشتن نامه های مسئله دار سعی کردند تا به حرکت اصیل انقلاب اسلامی ثمره پر برکت مجاهدت امام(ره) خدشه وارد سازند.
4- برخورد با این اقدام اهانت آمیز نباید به اعتراضات اقشار مختلف مردم محدود شود و دستگاه های قضایی، اطلاعاتی و امنیتی وظیفه دارند با پیگیری سریع و قاطع مطالبه عمومی ملت در مقابله این اهانت بزرگ نه تنها با عناصر لمپن این جریان که در ظاهر مرتکب این اقدام شده اند برخورد نمایند، بلکه مهم تر از آن مقابله با ریشه های این حوادث است. چرا که مردان خاکستری این جریان می کوشند در چند ماه پس از انتخابات به هر بهانه ای با تحریک عده ای که دیگر باید معاند و مغرض نامیده شوند موجبات ایجاد اغتشاش و نا آرامی را در جامعه فراهم سازند.
 که در غیر اینصورت با فروکش کردن موج اعتراضات کنونی  رهبران این جریان جری تر از گذشته خواهند شد.
5- امام خمینی(ره) به گواه تاریخ و به نظر بسیاری از بزرگان شخصیتی بی نظیر می باشند. امام(ره) تنها با اتکا به خدا و در نظر داشتن رضایت الهی پا در عرصه مبارزه با حکام جور زمان خود گذاشت و بارها بر الهی بودن انگیزه، مسیر و مقصد حرکت خود تاکید ورزید و با ایمان قلبی به وعده الهی ان تنصر الله ینصرکم و یثبت اقدامکم بود که نصرت الهی شامل حالش گشت و توانست علی رغم مخالفت قدرت ها غرب و شرق و در زمانی که قدرت های  استکباری جهان در اوج قدرت خود بودند آن ها را به زانو در آورد و نظام جمهوری اسلامی را بنیان گذارد.
اتکاء به خدا و حرکت در راه او یگانه شاه بیتی است که در طول زندگانی امام خمینی(ره) خود نمایی می کند و این وعده ای الهی است که کسانی که خدا را یاری کنند خداوند نیز آنان را یاری خواهد کرد و مسلم است  که روز به روز بر فروغ و عظمت الهی شان افزوده خواهد شد