مناظره های تلویزیونی همیشه برای مردم جذابیت خاصی داشته اند. شاید جدای از موضوع مورد مناظره، صراحت در بیان و شفافیت مواضع مناظره کنندگان یکی از دلایل اصلی این جذابیت باشد. این شب ها برنامه «رو به فردا» تلاش می کند تا با دعوت از شخصیت های سیاسی و اجتماعی، ضمن بازخوانی و ریشه یابی ماجراهای پس از انتخابات، راه های برون رفت از فتنه و پیشنهادهایی در این باره را از منظر گروه های مختلف سیاسی مطرح نماید.

البته این نکته را نباید فراموش کرد که مردم ایران با حضور گسترده و پرشور در راهپیمایی های متعدد- خصوصا 9 دی- و دفاع از ارزش های انقلاب و مبانی نظام و محکومیت سران و عوامل فتنه و آشوب های اخیر، بارها نشان داده اند که ریشه ماجراهای بعد و حتی قبل از انتخابات را به خوبی شناخته و تحلیل دقیق و قاطعی در این باره دارند. برنامه های مناظره تلویزیونی بیش از آن که به شفافیت این موضوع کمک کند، امکانی را فراهم کرده تا نمایندگان فکری برخی از گروه های سیاسی و شخصیت های سیاسی و اجتماعی در برابر دیدگان میلیون ها نفر و با در نظر گرفتن شرایط و واقعیات موجود، بار دیگر مواضع خود را به طور شفاف بیان کرده و از آن دفاع کنند تا مرزبندی آنان نسبت به سران فتنه، آشوبگران و اهانت کنندگان روشن شود.

اما مساله ای که این روزها اتفاق می افتد و نشئاتی از آن در این برنامه نیز ظهور یافته، اجرای پروژه «رقیق سازی» تقصیر و نقش سران فتنه در ماجراهای اخیر است.

اکنون که غبار فتنه فروکش کرده و دست فتنه گران و اندیشه ناپاک آنان برای مردم و نظام رو شده است، برخی از شخصیت ها و گروه های سیاسی تلاش می کنند تا تقصیر سران فتنه را کمرنگ تر کرده و نقش آنان را در برپایی فتنه اخیر تا جای ممکن، هرچه رقیق تر نشان دهند. در این باره گفتنی هایی است؛

1- حکم همفکران و به اصطلاح آنهایی که جایگاه و وزن سیاسی شان در اردوگاه اصلاح طلبان تعریف می شود، معلوم است. آنها تلاش می کنند تا با «تطهیر» سران فتنه راه نجاتی برای دوستانشان که سر نخ ماجراهای پس از انتخابات به آنان ختم می شود و اکنون ملت خواستار محاکمه و مجازات آنان شده اند، بیابند و در پوشش پروژه «رقیق سازی» جلوی مرگ سیاسی جناح و تفکر خود را نیز بگیرند. اما دیگرانی که سابقه و تفکر سیاسی آنان نشان می دهد، سنخیتی با این گروه ندارند، چرا در این پروژه سهیم شده اند؟!

می خواهیم به پاسخ این سؤال خوش بینانه نگاه کنیم؛ شاید این دوستان به زعم خود تلاش می کنند تا برای برون رفت از فتنه اخیر که بخشی از فرصت های خدمتگزاری را سوزانده، باعث اخلال در چرخه فعالیت ها و پیشرفت کشور شده و دشمن را جری تر نموده با کاهش تقصیر فتنه گران، تا حد ممکن دو طرف ماجرا را به هم نزدیک کرده تا شعله دعوا فروکش کرده و ماجرا ختم به خیر شود!
واقعاً اینکه آقایان موسوی، کروبی و خاتمی «سران فتنه» خوانده نشوند، بلکه لقب! «نخبگان به خطا رفته زیاده خواه قدرت طلب» به آنان اعطا شود که نیازی به محاکمه و کیفر نداشته و مجازات «انزوای» آنان در بین مردم برایشان کافی باشد!! و یا رفتار ساختارشکنانه آنان و ضدیت آشکارشان با مبانی انقلاب، نظام، امام و رهبری تنها یک «لغزش سیاسی»! قلمداد شود و یا رقیق سازی هایی از این دست، چاره درستی برای کار است؟

چرا بعضی ها اصرار دارند سفره خود را از بصیرت و دشمن شناسی مردم جدا کنند؟! جریانات اخیر به گونه ای رقم خورد که با وجود فضای غبارآلود، خداوند نشانه ها را طوری شفاف و روشن قرار داد که دیگر ذره ای ابهام باقی نمانده و هیچ عذر و بهانه ای از هیچ کس پذیرفته نیست.ممکن است در این میان عده ای فریب خورده هنوز راه را کج بروند ولی این دلیل نمی شود که مردم خداجو و عاشق اسلام و انقلاب حقایق آشکار را نفهمیده باشند.

مردم در راهپیمایی 9 دی نشان دادند که در «بصیرت» از بسیاری نخبگان و خواص جامعه جلوترند. شناسایی دشمنی که تابلوی دشمنی بالای سرش گرفته بصیرت نمی خواهد. آنجایی که دشمن درونی، حق و باطل را با هم می آمیزد و غبار فتنه برپا می کند، بصیرت لازم است و مردم در این میدان برنده و سرافراز بیرون آمدند. رهبر معظم انقلاب حماسه بزرگ 9 دی را نتیجه هوشیاری مردم و درک و بصیرت بالای آنان دانسته و فرمودند: اگر صدها بار برای نعمت هوشیاری این ملت، سجده شکر بجا آورده شود باز هم کم است.

2- فتنه ای که به پا شد، دعوای بین دو جناح سیاسی نبود تا بتوان آن را با ریش سفیدی و کدخدامنشی و یا شیوه هایی چون «لویی جرگه»!! حل و فصل کرد. تقلیل تقصیرهای فتنه گران و یا حتی سهیم کردن جناح مقابل در تقصیرهای پیش آمده، دردی را دوا نخواهد کرد. مردم در راهپیمایی 9 دی اتمام حجت کرده و خواسته خود را فریاد زدند. حال وظیفه مسئولان امر است تا وظایف خود را در قبال اغتشاشگران و سران فتنه به انجام رسانند.

مردم و نظام هر کدام وظیفه ای دارند. سعه صدر نظام و البته مماشات برخی مسئولان سبب شد تا مردم بعد از 7 ماه، خود سران فتنه را محکوم کرده و علناً خواستار محاکمه و مجازات آنان شوند. مسئولان نظام - خصوصاً قوه قضاییه- نیز باید به وظیفه خود عمل کرده و قانون و عدالت را درباره سران فتنه به اجرا گذارند. اگر این اتفاق نیفتد و استخوان لای زخم بماند و آتش زیرخاکستر، باید در آینده به هر بهانه ای شاهد بروز ناآرامی و اغتشاش و توهین و ضدیت با اسلام و انقلاب باشیم. مطمئناً در فرصت های بعدی گستاخی فتنه گران بیش از این دوره خواهد بود. کما اینکه در طول این 7 ماه نیز هرچه به عاشورای 88 نزدیک شدند وقاحت بیشتری به خرج دادند.

3- از سوی دیگر بیانیه ها و موضع گیری های سران فتنه که همچنان در حمایت از آشوبگران، نظام را محکوم می کنند و بر آن می تازند، نشانگر آن است که رویای بازگشت کسانی که روزی «یار امام» خوانده می شدند، تعبیر نخواهد شد. آنان به دست خود سابقه انقلابی شان را در بازار مکاره ای که سالهاست دشمن برای شکست و براندازی حکومت اسلامی برپا کرده، به حراج گذاشتند و متأسفانه نمی توان گفت که این کار را هم از سر ناآگاهی انجام داده اند.

«ذخیره انقلاب» همین مردمی هستند که برای حفظ نظام و دفاع از آرمانهای انقلاب خمینی(ره) و در تایید رهبری انقلاب بارها در میدان حاضر شده و دشمن را ناامید کرده اند، نه کسانی که با زیر پا گذاشتن سوابق انقلابی خود، نقش مهره و پیاده نظام دشمن را ایفا کردند.
ولی نعمتان نظام و کشور و دلسوزان واقعی انقلاب تنها راه خروج از فتنه و تمام شدن فتنه گریها را «عمل به مر قانون» و اجرای عدالت درباره سران فتنه و عوامل آنان می دانند.