این روزها همه از امام دم می زنند/ از راست سنتی و مدرن/ تا کارگزاران و اصلاح طلب/ و سبزی ها
 
این روزها همه از شهدا می گویند/ از همت/ از باکری/ از چمران و آوینی
 
حق هم دارند/ آخر امام خیلی خوب است/ باور بفرمایید جدی می گویم!/ امام خیلی خوب است/ البته به شرطی که «مرده» باشد ...

 
بله/ امامی خوب است که مرده باشد

به گمانم/ این جماعت تکنـوکرات/ هر روز صبح/ سجده ی شکر به جای می آورند/ که امام مرده است و/ دیگر در این میان نیست تا/ از فقر و غنا بگوید و/ از پابرهنگان تاریخ/ از امپریالیسم و استکبار/ از بسیج مستضعفین و مدرسه ی عشق/ و از حکومت جهانی توحید
 
امام نیست تا از / انقلاب و انقلابی بودن/ از اسلام ناب و آمریکایی/ از تحجر و تجدد/ از مبارزه و عقیده/ و از عدالت بگوید

شهدا هم خیلی خوب اند/ اگر آنها هم مثل امام مرده باشند/ هر چند بعضی از شهدا/ مرده شان هم مایه ی دردسر است/ مثل همین شهید دیالمه/ چند روز پیش خواندم/ که شهید دیالمه گفته بود/ میرحسین روزی/ در برابر نظام خواهد ایستاد

 
اصلا وقتی همه می میرند/ می شوند خوب/ خیلی خوب/ می شوند آدم خوبه ی داستان/ مثل منتظری/ تا وقتی که زنده بود/ میرحسین تکفیرش کرد/ کروبی علیه ش نامه نوشت و/ ساده لوح ش خواند/ اما تا مرد/ شد آیت الله العظمی !/ اسوه ی زهد و تقوی !/ مبارز راه آزادی !

اما بگذار این جماعت/ در جهل بسیط و مرکب و/ در تـوهم تئـوریک و پرکتیـک/ خود بمانند و
فکر کنند/ که امام یک انسان بود و یک رهبر/ مثل همه ی انسان ها و رهبرها/ که مربوط به تاریخ است و / به درد کتاب ها می خورد
بگذار خیال کنند/ با پاره کردن عکس امام/ همه چیز تمام می شود

 
آهای جماعت خوش خیال!/ عکس امام را پاره کردید/ با دل ها چه می کنید؟
به خیال خودتان/ عکس امام را آتش زدید/ اما با این کار/ آتشی به دل ها انداختید/ که دود آن تا ابد/ به چشم خودتان خواهد رفت

 
آخر اینان نمی فهمند که/ امام یک عکس نیست/ امام، تاریخ نیست/ گذشته نیست/ که تمام شدنی باشد

امام آینده است/ امام راه است/ آرمان/ افق/ الگو/ و معیار
امام، روح الله است/ و نورالله
«و اولئک کالانعام بل هم اضل» را/ چه جای درک این که/ «یریدون لیطفئوا نورالله
والله متمّ نوره» !

آری
تا ما هستیم
امام هست
و تا امام هست
ما هستیم