سید محمد خاتمی رئیس دولت موسوم به اصلاحات در آستانه دهه فجر در جمع اعضای شورای مركزی خانه احزاب گفت: «ساختارشكنی و خشونت را تائید نمی كنیم» هر كس كه به این گزاره می اندیشد یك احساس همدردی با آقای خاتمی می كند و فكر می كند ایشان در این بیان صادق است. اما تصریحات وی در این دیدار عكس آن را نشان می دهد...
ریخت شناسی تصمیمات اتاق فرمان آشوبهای اخیر پس از اعلام نتایج انتخابات، بیانگر نوعی منحنی در نبرد با آرمانها و اهداف انقلاب اسلامی است كه می توان حركت بعدی را حدس زد.كسانی كه در اتاق فرمان آشوب و اغتشاش در لندن و واشنگتن و تل آویو نشسته اند روی پیاده نظامی حساب بازكرده اند كه به دستور «بدو» ، «بایست» خوب گوش می كنند. در صف مقدم این پیاده نظام منافقین ، سلطنت طلبها و گروه های الحادی قرار دارند. سوال این است كه چرا این گروهها زمینه ظهور استعدادهای خود را قبلا پیدا نكرده و خیلی فعال نبودند اما اخیرا فعال شده اند و حاضرند هزینه پرداخت كنند؟ پاسخ روشن است؛ چون دو تن از نامزدهای مطرح در انتخابات ریاست جمهوری چه قبل و چه بعد از انتخابات داخل پروژه نبرد نرم دشمن عمل می كردند و بستر لازم برای ظهور تبهكاریهای اتاق فرمان آشوب را فراهم كردند. دشمن فشنگ خود را از تفنگ این دو به سمت ملت شلیك كرد.اردوكشی خیابانی در25 و30 خرداد وزن و استعداد حریف را باز تولید و یك شیب مشخص با سرعتی معین آنها را به معارضه با نظام امیدوار كرد.
براساس دكترین حسین بشیریه؛ معارضه با نظام در هر مراسم، مناسك و در هر مناسبت است. آنها قدرت نرم دشمن را در13 آبان ، روز قدس،16 آذر و بالاخره روز عاشورا به رخ ملت كشیدند. ركوردی كه در روز عاشورا از شرارت به جای گذاشتند تاب مردم را به سرآورد و مردم در رفراندوم9 دی ماه یك پاسخ40 میلیونی به اصحاب فتنه و فرماندهان آنها در اتاق فرمان آ شوب داد.
پاسخ مردم در رفراندوم9 دی، سران فتنه را به بازخوانی عملكرد و اتاق فرمان را به تامل در تصمیمات خود واداشته است .
محصول آن بازخوانی و این تامل «باز تولید» شرارت جدیدی است كه احتمالا در22 بهمن شاهد خواهیم بود.
بوقهای استكباری از هم اكنون مشغول طراحی نوعی حضور در راهپیمایی22 بهمن توسط معارضان هستند تا نحوه مقابله خود را همانند روز عاشورا با مقدسات اسلام و نظام در22 بهمن تكرار كنند.
بعید است آنها از این مناسبت براساس دكترین حسین بشیریه صرف نظر كنند. عده ای با مواضع دو پهلو می خواهند بگویند حادثه مهمی رخ نمی دهد و لذا لزومی ندارد مردم آماده برخورد با شرارتی باشند . دشمن می خواهد شیرینی حضور مردم در روز22 بهمن را به تلخی مبدل كند.
***
سید محمد خاتمی رئیس دولت موسوم به اصلاحات در آستانه دهه فجر در جمع اعضای شورای مركزی خانه احزاب گفت: «ساختارشكنی و خشونت را تائید نمی كنیم» (1) هر كس كه به این گزاره می اندیشد یك احساس همدردی با آقای خاتمی می كند و فكر می كند ایشان در این بیان صادق است. اما تصریحات وی در این دیدار عكس آن را نشان می دهد. اولا: این گزاره نشان می دهد خاتمی اعتراف می كند ساختار شكنی در آشوبهای 8 ماه اخیر وجود دارد و این ساختار شكنی توام با خشونت است . اما در این دیدار هیچ نشانه ای كه آقای خاتمی در برابر ساختار شكنان و طرفداران خشونت سینه سپر كند و از نظام و انقلاب به عنوان یادگار امام ، جانانه دفاع كند دیده نمی شود.او نه تنها علامتی از علائق خود به نظام و انقلاب و مقابله با ساختارشكنان نشان نمی دهد بلكه برعكس نوعی همدردی با آنها را هم ابراز می دارد.او در این دیدار تصریح می كند: «نمی شود گفت هر كس اعتراض دارد برانداز است و با او باید با سختی رفتار كرد... چقدر خوب بود همه عزیزانی كه امروز در زندان هستند در جمع ما بودند و همه باهم در راهپیمایی22 بهمن شركت می كردیم! » (2) اگر آقای خاتمی قبول دارد طی8 ماهه گذشته خشونتی در كار بوده و ساختارشكنی، (بخوانید محاربه با نظام) بنابراین باید قبول كند كسانی كه در آشوبهای اخیر دستگیر شده اند دستی درخشونت و ساختارشكنی داشته اند.
اگر این پذیرش به صورت منطقی وجود داشته باشد؛
1- چرا باید آقای خاتمی همه كسانی را كه به جرم خشونت و ساختارشكنی در زندان هستند با عنوان «عزیزان» یاد كند!
2- آرزو كند آنها درجمع ایشان باشند!
3- جالب تر اینكه در راهپیمایی22 بهمن هم در كنار آقای خاتمی شركت كنند!
مگر همین ها نبودند كه در راهپیمایی روز قدس و13 آبان آن اغتشاشات را پدید آوردند، مگر همین ها نبودند كه در روز عاشورا و16 آذر اهانت به اصل نظام را در دستور كار داشتند. این آرزوی آقای خاتمی و «عزیزان» خطاب كردن به آنها چه معنی می دهد؟ دو تن از همین «عزیزان» به تازگی به جرم محاربه اعدام شدند و تعدادی هم در نوبت مجازات قانونی هستند، چرا خاتمی باید رسما از آنها دفاع كند. شاید گفته شود منظور آقای خاتمی محاربان نیستند . اما ایشان در سخن خود تصریح كرده «همه عزیزانی كه امروز در زندان هستند» كلمه «همه» عمق ارادت ایشان را به ساختار شكنان و طرفداران خشونت طی ماههای اخیر نشان می دهد.
ایشان در این دیدار تصریح می كنند ؛ «مردم حق دارند اعتراض كنند» شكی در این وجود ندارد . اما آقای خاتمی باید توضیح دهد منظور از مردم در این «گزاره» چه كسانی هستند. آیا مردم همان كسانی هستند كه در رفراندوم22 خرداد رای خود را و نگاه خود را به عنوان یك میزان اعلام كردند و آقای خاتمی و دوستانشان در مقام انكار رای آنها برآمدند؟
آیا مردم همان كسانی هستند كه در رفراندوم9 دی در اندازه40 میلیون به خیابانها ریختند و خواهان مجازات ساختارشكنان و طرفداران خشونت و قانون شكنان شدند.
طبیعی است كه مخاطبین ایشان می فهمند كه هرگز او چنین منظوری ندارد. منظور وی همان كسانی هستند كه اكنون به جرم معارضه و محاربه در زندان هستند و او آرزوی رها شدن آنها را دارد.وی حق آنها را در اعتراض (بخوانید محاربه و معارضه) به رسمیت می شناسد همین علائم گفتاری، آقای خاتمی و دوستانشان را در داخل و به اتاق فرمان آشوبهای اخیر در خارج و نیز عمال منافقین، ملحد و كافرشان در داخل كه در گروهكهای ضد انقلابی متشكل هستند ، پیوند می دهد. این همان جریانی است كه مهندس موسوی بارها در بیانیه های17 گانه خود از آن به عنوان «شبكه اجتماعی» معارضه با نظام یاد می كند. سخنان آقای خاتمی مصداق دو پهلوگویی و حتی چند پهلوگویی است كه هر پهلوی آن جریان مجمع روحانیون مبارز را به یكی از اضلاع كفر، نفاق و الحاد كه دشمنان اصلی و دیرینه نظام هستند نزدیك می كند و نوعی همدردی و همنوایی با آنان محسوب می شود.مردم و مسئولان نظام باید در سالروز پیروزی انقلاب خیلی هوشیار باشند تا شرارتهای 13 آبان ، روز قدس،16 آذر و روز عاشورا در22 بهمن تكرار نشود.ما در برابر انقلابیونی قرار داریم كه پشیمان وفرسوده اند و رودرروی ما طی8 ماه در حالی كه گاهی لبخند و گاهی اخم برچهره داشتند، خنجری را در پشت خود آماده برای فروكردن در سینه ما نگه داشته اند . ما طی8 ماه گذشته علاوه براین جماعت در برابر جریان ضد انقلاب نیز قرار داریم كه در گروهكهای سلطنت طلب، منافق و ماركسیست و لیبرال متشكل و سازمان یافته عمل می كنند این جماعت سر آشتی با آرای مردم و مسئولان نظام ندارند و هیچ علامتی از مهر و شفقت و صلح از خود بروز نمی دهند.روز22 بهمن روز نبرد نرم با پیاده نظام دشمن است هر چند ممكن است آنها به نبرد سخت روی آورند. باید آماده بود ، آماده بود و آماده بود.
پی نوشتها:
1 و2 و3 - روزنامه آرمان ، صفحه اول ،88/11/13