البته یك عدهاى از اول با این مخالف بودند. یك عدهاى از اول مایل بودند كه آمریكا بر سلطه و سیطرهى ظالمانهى خود بر این كشور برگردد؛ دنبال این بودند، الان هم پنهان نمیكنند. كسانى در بیرون كشورند، عواملى هم در داخل هستند؛ در این شكى نیست. فرزندان كسانى كه از این انقلاب زخم خوردند، فرزندان كسانى كه مزدورى رژیم طاغوت را كردند، اینها كه از بین نرفتند؛ اینها هستند. همان كینههاى سى ساله، امروز هم وجود دارد؛ از اول هم بوده است. از اول انقلاب بودند، امروز هم هستند، بعد از این هم خواهند بود. یك عدهاى هم هستند كه از اساس با حاكمیت اسلام مخالفند، با فقه مخالفند؛ چه برسد با فقیه. مسئله آنها، مسئلهى اسلام است
بسماللَّه الرّحمن الرحیم
خیلى خوشامدید عزیزان؛ سرداران و افسران و تلاشگران یك جبههى بسیار مهم از مجموعهى جبههى مجاهدت انقلاب! روز نوزدهم بهمن، روز بسیار مهمى در تاریخ انقلاب است. در آن حادثهى بزرگى كه اكثر شما جوانها شنیدهاید و ما آن را به چشم دیدیم، هیچ انگیزهاى جز انگیزهى خدائى و اخلاص وجود نداشت؛ به همین جهت هم این حادثه در وقت خود بسیار اثرگذار شد و در تاریخ هم ماندگار گردید. این خصوصیتِ كار خدائى و مخلصانه است؛ میماند، اثر میگذارد؛ این اثر هم مخصوص همان زمانى كه این پدیده واقع شد، نخواهد بود؛ یك اثر مستمر و دائمى است. كار خدائى اینجورى است. آن روزى كه جوانهاى نیروى هوائى آمدند مدرسهى علوى و با امام بیعت كردند و یك سدى را شكستند، یك خطشكنى بزرگ سیاسى كردند، نه پُستى در انتظار آنها بود، نه مقامى، نه پولى، نه حتّى تحسینى؛ آنچه احتمالاً در انتظار آنها وجود داشت، تهدید بود و خطر. پس هیچ انگیزهاى جز انگیزهى خدائى وجود نداشت. آن روز این حادثهى خدائى اثرگذار شد، امروز هم بعد از گذشت سى و یك سال همچنان اثرگذار است.
این روزها، روزهاى دههى آخر صفر است؛ روزهاى بعد از اربعین است. اگر نگاهى كنیم به تاریخ صدر اسلام، این روزها روزهاى زینب كبرى (سلام اللَّه علیها) است. آن كارى هم كه زینب كبرى (سلام اللَّه علیها) كرد، یك كارِ از همین جنس بود؛ یعنى كارى محضاً براى خداى متعال، در دل خطرها و محنتها و زحمتها؛ یك ابراز وجود معنوى و الهى دین در چهرهى مصمم زینب كبرى (سلام اللَّه علیها). خوب است بدانیم و بفهمیم حروف تاریخ گذشتهى بسیار ارجمندى را كه تا امروز منشأ بركات فكرى و معرفتى شده است و انشاءاللَّه تا آخر دنیا هم خواهد بود.
زینب (سلام اللَّه علیها)، هم در حركت به سمت كربلا، همراه امام حسین؛ هم در حادثهى روز عاشورا، آن سختىها و آن محنتها؛ هم در حادثهى بعد از شهادت حسینبنعلى (علیهالسّلام)، بىسرپناهى این مجموعهى به جا ماندهى كودك و زن، به عنوان یك ولىّ الهى آنچنان درخشید كه نظیر او را نمیشود پیدا كرد؛ در طول تاریخ نمیشود نظیرى براى این پیدا كرد. بعد هم در حوادث پىدرپى، در دوران اسارت زینب، در كوفه، در شام، تا این روزها كه روز پایان آن حوادث است و شروع یك سرآغاز دیگرى است براى حركت اسلامى و پیشرفت تفكر اسلامى و پیش بردن جامعهى اسلامى. براى خاطر همین مجاهدت بزرگ، زینب كبرى (سلام اللَّه علیها) در نزد خداوند متعال یك مقامى یافته است كه براى ما قابل توصیف نیست.
شما ملاحظه كنید؛ در قرآن كریم، به عنوان یك نمونهى كامل ایمان، خداى متعال دو زن را مثال میزند؛ به عنوان نمونهى كفر هم دو زن را مثال میزند. «ضرب اللَّه مثلا للّذین كفروا امرأت نوح و امرأت لوط كانتا تحت عبدین من عبادنا»؛(1) كه این دو مثال، مربوط است به زنانى كه نمونهى كفرند. یعنى به عنوان نمونه، از مردان مثال نمىآورد؛ از زنان مثال مىآورد؛ هم در باب كفر، هم در باب ایمان. «و ضرب اللَّه مثلا للّذین امنوا امرأت فرعون»؛(2) یكى زن فرعون را به عنوان نمونهى كامل ایمان مثال مىآورد، یكى هم حضرت مریم كبرى؛ «و مریم ابنت عمران».
یك مقایسهى كوتاه بین زینب كبرى و بین همسر فرعون، عظمت مقام زینب كبرى را نشان میدهد. در قرآن كریم، زن فرعون نمونهى ایمان شناخته شده است، براى مرد و زن در طول زمان تا آخر دنیا. آن وقت مقایسه كنید زن فرعون را كه به موسى ایمان آورده بود و دلبستهى آن هدایتى شده بود كه موسى عرضه میكرد، وقتى در زیر فشار شكنجهى فرعونى قرار گرفت، كه با همان شكنجه هم - طبق نقل تواریخ و روایات - از دنیا رفت، شكنجهى جسمانى او، او را به فغان آورد: «اذ قالت ربّ ابن لى عندك بیتا فى الجّنة و نجّنى من فرعون و عمله»؛ از خداى متعال درخواست كرد كه پروردگارا! براى من در بهشت خانهاى بنا كن. در واقع، طلب مرگ میكرد؛ میخواست كه از دنیا برود. «و نجّنى من فرعون و عمله»؛ من را از دست فرعون و عمل گمرهكنندهى فرعون نجات بده. در حالى كه جناب آسیه - همسر فرعون - مشكلش، شكنجهاش، درد و رنجش، درد و رنج جسمانى بود؛ مثل حضرت زینب، چند برادر، دو فرزند، تعداد زیادى از نزدیكان و برادرزادگان را از دست نداده بود و در مقابل چشم خودش به قربانگاه نرفته بودند. این رنجهاى روحى كه براى زینب كبرى پیش آمد، اینها براى جناب آسیه - همسر فرعون - پیش نیامده بود. در روز عاشورا زینب كبرى این همه عزیزان را در مقابل چشم خود دید كه به قربانگاه رفتهاند و شهید شدهاند: حسینبنعلى (علیهالسّلام) - سیدالشهداء - را دید، عباس را دید، علىاكبر را دید، قاسم را دید، فرزندان خودش را دید، دیگرِ برادران را دید. بعد از شهادت، آن همه محنتها را دید: تهاجم دشمن را، هتك احترام را، مسئولیت حفظ كودكان را، زنان را. عظمت این مصیبتها را مگر میشود مقایسه كرد با مصائب جسمانى؟ اما در مقابل همهى این مصائب، زینب به پروردگار عالم عرض نكرد: «ربّ نجّنى»؛ نگفت پروردگارا! من را نجات بده. در روز عاشورا عرض كرد: پروردگارا! از ما قبول كن. بدن پاره پارهى برادرش در مقابل دست، در مقابل چشم؛ دل به سمت پروردگار عالم، عرض میكند: پروردگارا! این قربانى را از ما قبول كن. وقتى از او سؤال میشود كه چگونه دیدى؟ میفرماید: «ما رأیت الّا جمیلا».(3) این همه مصیبت در چشم زینب كبرى زیباست؛ چون از سوى خداست، چون براى اوست، چون در راه اوست، در راه اعلاى كلمهى اوست. ببینید این مقام، مقام چنین صدرى، چنین دلدادگى نسبت به حق و حقیقت، چقدر متفاوت است با آن مقامى كه قرآن كریم از جناب آسیه نقل میكند. این، عظمت مقام زینب را نشان میدهد. كار براى خدا اینجور است. لذا نام زینب و كار زینب امروز الگوست و در دنیا ماندگار است. بقاى دین اسلام، بقاى راه خدا، ادامهى پیمودن این راه به وسیلهى بندگان خدا، متكى شده است، مدد و نیرو گرفته است از كارى كه حسینبنعلى (علیهالسّلام) كرد و كارى كه زینب كبرى كرد. یعنى آن صبر عظیم، آن ایستادگى، آن تحمل مصائب و مشكلات موجب شد كه امروز شما مىبینید ارزشهاى دینى در دنیا، ارزشهاى رائج است. همهى این ارزشهاى انسانى كه در مكاتب گوناگون، مطبق با وجدان بشرى است، ارزشهائى است كه از دین برخاسته است؛ اینها را دین تحویل داده است. كار براى خدا خاصیتش این است.
از جنس همین كار، كار انقلاب بود؛ لذا انقلاب ماندگار شد، ثبات و اقتدار معنوى و حقیقى پیدا كرد، دوام پیدا كرد. این انقلاب، انقلابى بود براى خدا. آن روزى كه این انقلاب آغاز شد، این نهضت به وجود آمد، مثل نهضت احزاب نبود، مثل حركت سیاسى حزبهاى دنیا نبود كه به قصد كسب قدرت باشد؛ حركتى بود در عین مظلومیت، براى اجراى احكام الهى، براى ایجاد جامعهى اسلامى، براى استقرار عدالت در جامعه. آن كسانى كه مجاهدت كردند تا انقلاب به پیروزى رسید، و آن كسانى كه پاى این انقلاب ایستادند و مجاهدت كردند تا این ثبات و دوام را پیدا كرد، نیتهاى خالصشان بود. شهداى شما، شهداى نیروى هوائى، از این قبیل بودند. شهداى نیروهاى مسلح، همه از این قبیل هستند. آن كسانى كه براى خدا كار كردند، براى خدا تلاش كردند، خداوند هم به كارشان بركت داد. چیزى كه دشمن انقلاب آن را نمیتواند درك كند، همین نكته است. چیزى كه دستگاههاى استكبار و صهیونیسم نمیتوانند بفهمند، همین مسئله است. نمیتوانند بفهمند كه استحكام این بنا به خاطر این است كه براى خداست، بر پایهى اخلاص بنا شده است و با مجاهدت پیش رفته است. لذا انقلاب و نظام اسلامى دلها را تسخیر میكند.
شما نگاه كنید ببینید امروز چند هزار رسانه، اعم از صوتى و تصویرى و انواع و اقسام رسانههاى گوناگون، با مدرنترین شیوهها علیه این نظام دارند كار میكنند. صدها مغز و فكر در اتاقهاى فكر نشستهاند؛ هر روزى یك حرفى، یك شعارى، یك فكرى، یك ترفندى علیه این انقلاب دارند طراحى میكنند؛ اما نمیتوانند به انقلاب و نظام اسلامى صدمهاى وارد كنند. این براى چیست؟ استحكام این بنا به خاطر بنا شدن بر اصل ایمان به خداست. آن كسانى كه در این راه حركت كردند، كار خدائى كردند.
این نظام، شبیه نظامهاى دیگر نیست. امروز هیچ نظامى در دنیا نیست كه این همه علیه او كار تبلیغاتى بكنند، كار سیاسى بكنند، فشار اقتصادى وارد كنند، تحریم وارد كنند و او بتواند اینجور مستحكم بایستد؛ چنین چیزى در دنیا وجود ندارد. اما این نظام ایستاده است، بعد از این هم خواهد ایستاد؛ این را همه بدانند. نه آمریكا، نه صهیونیسم، نه مجموعهى مستكبران و زورگویان عالم، نه با وسائل سیاسى، نه با وسائل اقتصادى، نه با تحریم، نه با تهمت، نه با تحریك ایادى خود در داخل، نخواهند توانست اندكى این انقلاب را بلرزانند.
راز ماندگارى این انقلاب، اتكاى به ایمانهاست؛ اتكاى به خداست. لذا شما مىبینید آن روزى كه تودهى عظیم مردم در سرتاسر كشور احساس كنند كه دشمنىاى متوجه انقلاب است، احساس كنند كه دشمنىِ جدىاى وجود دارد، بدون فراخوان حركت میكنند مىآیند. روز نهم دى شما دیدید در این كشور چه اتفاقى افتاد و چه حادثهاى پیش آمد. دشمنان انقلاب كه همیشه سعى میكنند راهپیمائىهاى میلیونى را بگویند چند هزار نفر آمدهاند - تحقیر كنند، كوچك كنند - اعتراف كردند و گفتند در طول این بیست سال، هیچ حركت مردمىاى به این عظمت در ایران اتفاق نیفتاده است؛ این را نوشتند و گفتند. آن كسانى كه سعى در كتمان حقائق دربارهى جمهورى اسلامى دارند، این را گفتند. علت چیست؟ علت این است كه مردم وقتى احساس میكنند دشمن در مقابل نظام اسلامى ایستاده است، مىآیند توى میدان. این حركتِ ایمانى است، این حركتِ قلبى است؛ این چیزى است كه انگیزهى خدائى در آن وجود دارد؛ دست قدرت خداست، دست ارادهى الهى است؛ این چیزها دست من و امثال من نیست. دلها دست خداست. ارادهها مقهور ارادهى پروردگار است. وقتى حركت خدائى شد، براى خدا شد، اخلاص در كار بود، خداى متعال اینجور دفاع میكند. لذا میفرماید: «انّ اللَّه یدافع عن الّذین امنوا».(4) این را دشمنان نظام اسلامى نمیفهمند، تا امروز هم نفهمیدند؛ لذا تحریم میكنند، حرف میزنند، روشهاى گوناگون را به كار میگیرند، به خیال خودشان میگردند نقطه ضعف براى جمهورى اسلامى پیدا كنند؛ گاهى اسم حقوق بشر را مىآورند، گاهى اسم دموكراسى را مىآورند؛ ترفندهائى كه امروز براى مردم دنیا حقیقتاً ترفندهاى مسخره است. میگویند افكار عمومى؛ اما افكار عمومى اگر این حرفها را از آمریكا و صهیونیسم باور میكرد، اینجور در دنیا، در كشورهاى مختلف، ملتهاى مختلف، در مواقع گوناگون، نفرت خودشان را از این سران مستكبر نشان نمیدادند، كه مىبینید نشان میدهند. هر جا سفر میكنند، گروهى از مردم علیهشان شعار میدهند. پیداست كه افكار عمومى دنیا فریب ترفندهاى اینها را نخورده است.
آن كسانى دم از حقوق بشر میزنند كه اوّلىترین حقوق انسانها را، هم در زندانهایشان، هم در سرتاسر دنیا، هم در تعاملشان با ملتها، و حتّى با ملت خودشان زیر پا لگدكوب میكنند! اینها میگویند حقوق بشر! شكنجه را قانونى میكنند! این افتضاح نیست براى یك كشور؟ این مایهى سرافكندگى نیست كه یك كشورى شكنجهى زندانیان را قانونى بكند و به شكل قانون در بیاورد؟ آن وقت اینها دم از حقوق بشر میزنند، دم از دفاع از حرمت انسان و كرامت انسان میزنند! خوب، بینندگان و شنوندگانى كه در دنیا این حرفها و این ادعاها را مىبینند و میشنوند و آنها را با آن رفتارهائى كه میدانند، مقایسه میكنند، اینها را مسخره میكنند. كى این چیزها را از اینها باور میكند؟
دم از دموكراسى میزنند؛ اما با مستبدترین و ارتجاعىترین حكومتها در گوشه و كنار دنیا - از جمله در منطقهى ما - عقد اخوت میبندند! امروز رژیمهائى كه بیشتر مرتبط با آمریكا هستند، در منطقهى خاورمیانه كىهایند؟ در شمال آفریقا كىهایند؟ از آنها مستبدتر وجود دارد؟ دم از دموكراسى میزنند؛ آن وقت با جمهورى اسلامى - این مردمسالارى درخشان كه قدرت این را دارد كه هشتاد و پنج درصد از صاحبان رأى را به پاى صندوق رأى بكشاند - به عنوان دموكراسى در بیفتند! خوب، این مسخره است؛ این را همه میفهمند. بینندگان عالم، كسانى كه میفهمند و قضایا را میدانند، این رویكرد آمریكائى را استهزاء میكنند.
ملت ایران، ملت هوشمندى است؛ ملت هوشیارى است؛ تجربه كرده است. این قضایا مال امروز هم نیست برادران عزیز! عدهاى از شماها به یاد دارید، جوانها هم بدانند؛ سى و یك سال است كه این ماجرا بین دستگاههاى استكبار و ملت ایران در جریان است. این قضایا مال امروز نیست؛ هم این تهدیدهایشان كه همیشه ناكام مانده، هم تحریمهایشان، هم بدگوئىهایشان، هم تهمتهایشان. جمهورى اسلامى در فضاى بمباران تبلیغاتى، اینچنین توانسته به این پیشرفتها دست پیدا كند. امروز نیروى هوائى شما با نیروى هوائى اول انقلاب قابل مقایسه نیست. مهارتهاى امروز شما، توانائىهاى امروز شما، تجهیزات امروز شما، پیشرفتهاى نیروى انسانى، ابتكارهاى گوناگون، با اول انقلاب قابل مقایسه نیست؛ با بیست سال قبل هم قابل مقایسه نیست.
ما روزبهروز پیش رفتیم؛ همه بخشهاى كشور همین جور است. این كشورى كه امروز آن توانائىهاى موشكىاش است، آن توانائىهاى زیستشناسىاش است، آن توانائىهاى هستهاىاش است، آن توانائىهاى لیزرىاش است - كه میدانید و شنیدید و اطلاع دارید - و در بخشهاى گوناگون، توانائىهایش با این عظمت و با این درجهى از اهمیت است، همان كشورى است كه در اول انقلاب، سادهترین تجهیزات را بایستى وارد میكرد؛ باید از این و آن وام میگرفت؛ باید ابتدائىترین امكانات را از دیگران میخرید، و نمیفروختند؛ باید به چند برابر قیمت میخرید، و تهیدست بود. امروز این همان ارتش است، این همان نیروهاى مسلح است، این همان مجموعه است، این همان نیروى هوائى است كه امروز به این پیشرفتها نائل شده است، و همان مجموعههاى گوناگون دانشگاهى و علمى و پژوهشى و فناورى است كه به اینجا رسیده است. زیر بمبارانِ همین دشمنىها و تهدیدها و تحریمها ما به اینجا رسیدیم. ملت ایران را از تحریم میترسانید؟
آنچه كه مهم است، این است كه ملت عزیز ما اتحاد خود را حفظ كنند، وحدت كلمه را حفظ كنند. این وحدت كلمه، خارى در چشم دشمنان است. سعیشان این است كه وحدت كلمهى ملت را به هم بزنند. به گمان من مهمترین هدف از حوادث دوران فتنهى بعد از انتخابات - این چند ماه - این بود كه بین آحاد ملت شكاف بیندازند؛ سعیشان این بود. میخواستند بین آحاد مردم شكاف بیندازند، و نتوانستند. امروز معلوم شده است كه آن كسانى كه در مقابل عظمت ملت ایران، در مقابل كار بزرگ ملت ایران در انتخابات ایستادند، آنها بخشى از ملت نیستند؛ افرادى هستند یا ضد انقلاب صریح، یا كسانى كه بر اثر جهالت خود، بر اثر لجاجت خود، كار ضد انقلاب را میكنند؛ ربطى به تودهى مردم ندارند. تودهى مردم راه خود را ادامه میدهد؛ راه خدا را، راه اسلام را، راه جمهورى اسلامى را، راه پیاده كردن احكام الهى را، راه رسیدن به عزت و استقلال در پناه اسلام را. ملت حركتش اینجورى است.
البته یك عدهاى از اول با این مخالف بودند. یك عدهاى از اول مایل بودند كه آمریكا بر سلطه و سیطرهى ظالمانهى خود بر این كشور برگردد؛ دنبال این بودند، الان هم پنهان نمیكنند. كسانى در بیرون كشورند، عواملى هم در داخل هستند؛ در این شكى نیست. فرزندان كسانى كه از این انقلاب زخم خوردند، فرزندان كسانى كه مزدورى رژیم طاغوت را كردند، اینها كه از بین نرفتند؛ اینها هستند. همان كینههاى سى ساله، امروز هم وجود دارد؛ از اول هم بوده است. از اول انقلاب بودند، امروز هم هستند، بعد از این هم خواهند بود. یك عدهاى هم هستند كه از اساس با حاكمیت اسلام مخالفند، با فقه مخالفند؛ چه برسد با فقیه. مسئله آنها، مسئلهى اسلام است. لیكن اینها همه افرادى هستند كه مجموعهى كوچكى را تشكیل میدهند.
این ملت عظیم، این عظمت ملى، در جهت اسلام، براى خدا، در راه خدا، با هم متفقند؛ حرفشان یكى است، دلشان یكى است؛ ولو سلائق سیاسىشان ممكن است مختلف باشد. این وحدت را میخواهند به هم بزنند. و ملت ایستاده است. روز بیست و دوى بهمن انشاءاللَّه به حول و قوهى الهى ملت عزیز ایران نشان خواهد داد كه چگونه با اتحاد خود، با وحدت كلمهى خود، آنچنان مشتى به دهان همهى مستكبرین، به آمریكا، به انگلیس، به صهیونیستها خواهد زد كه باز هم مثل گذشته اینها را مبهوت كند.
جمهورى اسلامى راه خودش را - راه عزت در سایهى اسلام، امنیت در سایهى اسلام، عدالت در سایهى اسلام، مردمسالارى در سایهى اسلام و برخاستهى از اندیشهى اسلامى - ادامه خواهد داد و بدون هیچ تردیدى، بدون هیچ سستىاى پیش خواهد رفت و نسلهاى آینده قضاوت خواهند كرد. و بدانید؛ جوانهاى امروز ما و نسلهاى بعد از اینها خواهند آمد، با تجربهى عظیم انباشتهى در دل این ملت در مواجههى با استكبار، و راه قلهها را ادامه خواهند داد و به این قلهها هم خواهند رسید. ملت ایران، شایستهى رسیدن به قلههاست. ملتى كه هوشمند است، داراى ابتكار است، داراى ایمان است، وقتى این ملت آزادى ناشى از اسلام را كه انقلاب به ما عطا كرده است، داشته باشد، اینچنین ملتى در سیر خود، در حركت خود، هیچ جا متوقف نخواهد شد. انشاءاللَّه این روز را شما جوانها خواهید دید. شما باید همت كنید. شما در بخش خودتان، و همه در بخشهاى خودشان، تلاش كنند، همت كنند.
نیروى هوائى - همان طور كه فرمانده محترم نیرو گزارش دادند - پیشرفتهاى خوبى داشته است؛ ما هم از پیشرفتهاى خوب نیروى هوائى در بخشهاى مختلف مطلعیم؛ لیكن در عین حال هیچ توقفى جایز نیست. به وضع موجود قناعت نكنید. ابتكارها را به كار بیندازید. شما شایستهى بیش از این هستید، و ملت شما شایستهى نیروى هوائىِ حتّى مقتدرتر از این است. این مجموعهى نیروهاى مسلح - از جمله نیروى هوائى - باید بتوانند عزت ملت ایران را، استحكام ملت ایران را مشخص كنند و نشان بدهند؛ مظهرى باشند از ایستادگى و اقتدار این ملت، كه انشاءاللَّه همین جور هم خواهد شد.
امیدواریم خداوند متعال شهداى عزیز نیروى هوائى و ارتش جمهورى اسلامى ایران و مجموعهى نیروهاى مسلح و همهى شهداى عزیز را با اولیائشان محشور كند و روح مطهر امام بزرگوار ما را كه این روزها غالباً ملت ایران بیش از دیگر ایام، آشنا و مأنوس و دلگرم به یاد و خاطرهى آن بزرگوار و عزیز هستند، با اولیائش محشور كند و قلب مقدس ولىعصر انشاءاللَّه از همهى شما راضى باشد.
والسّلام علیكم و رحمةاللَّه و بركاته
1) تحریم: 10
2) تحریم: 11
3) بحارالانوار؛ ج 45، ص 116
4) حج: 38