رفتار و گفتار عمومی آقای میرحسین موسوی طی ماه‌های اخیر از نوسانی محسوس برخوردار است. پیش از 16 آذر با لحنی بسیار تند و آتشین، تاخت و تاز می‌کند و مانند فرمانده یک لشگر آفندی، با شورانگیزترین عبارات به هوادارانش فرمان حمله می‌دهد، اما همین شخص یک ماه بعد و پس از تظاهرات سراسری و بی‌سابقه 9 دی، لحنش عوض می‌شود و با ادبیاتی نرم و مسالمت جویانه، تلویحا آمادگی خود را برای معامله اعلام می‌کند.

اخیرا نیز گویی حرارت 9 دی را سرد شده تصور کرده، باز لحظه‌ای تند و آتشین موضع‌گیری می‌کند و لحظه ی نرم و آشتی‌جویانه.

 

 

بعد از بیانیه 17 آقای موسوی، برخی ناظران تغییر لحن آن بیانیه را آغاز بازگشت ایشان به مسیر قانون و مصالحه دانستند و برخی هم ذوق زده، از حکمیت و آشتی سخن گفتند، غافل از اینکه مسیر بازگشت آقای موسوی، چندان هم ساده و بی هزینه نیست.

افرادی که تغییر لحن بیانیه 17 آقای موسوی را آغاز بازگشت و مصالحه وی دانستند، فراموش کرده بودند که گردنگشی آقای موسوی در برابر قانون، نه تنها ضربه‌ای بی‌سابقه به «حیثیت ملی ما» در جهان و «سرمایه اجتماعی ما» در داخل وارد کرده، بلکه سی و اندی جنازه به جای گذارده است.

جنازه هموطنان عزیزی که بخاطر ادعای ناشی از توهم آقای موسوی، جان عزیزشان را از دست داده‌اند. به همین دلیل هم، بازگشت آقای موسوی، پیچیده و پرهزینه است. حتی اگر مردم و نظام هم وی را ببخشند، قطعا خانواده‌های داغدار از وی خواهند پرسید:

شما که درباره تقلب در انتخابات، دلیل محکم و محکمه پسندی نداشتی، چرا جوانان ما را برای حضور در خیابان تحریک کردی؟

چرا همان اول از مسیر قانونی اعتراضت را پیگیری نکردی و بجای مسیر قانونی، هوادارانت را به شورشی دعوت کردی که خودت هم از سر انجام آن خبر نداشتی؟  و...

 

 

امروز آقای موسوی در بد مخمصه‌ای گرفتار آمده است. ادامه راه برایش تقریبا غیرممکن است، چرا که روز عاشورا معلوم شد از پیاده نظام عظیم وی در 25 خرداد، فقط عده‌ای آشوبگر ته کار مانده‌اند و تازه از او هم دستور نمی‌گیرند، بلکه گوش به فرمان لندن و واشنگتن و حیفا و اردوگاه اشرف هستند.

آقای موسوی می‌تواند این آشوبگران را «مردان خداجو» بنامد، اما باید بداند اگر بخواهد به کمک آنها حتی یک گام دیگر بردارد، آن گام، قطعا آخرین گامش خواهد بود.

 

 

بنابراین راه پیش روی آقای موسوی، کاملا مسدود است اما راه بازگشت وی مسدود نیست البته پرهزینه است. حداقل هزینه‌اش هم سرزنش و مطالبه خانواده‌های داغداریست که بخاطر لجبازی وی با قانون، عزیزانشان را از دست داده‌اند.

راه بازگشت برای آقای موسوی سخت و پرهزینه است اما هزینه‌های دنیوی و اخروی این بازگشت برای وی، قطعا از هزینه ادامه دادن این مسیر، بسیار کمتر است.