مرکز اسناد انقلاب اسلامی

به روایت اسناد
در یکی از این نمونه‌ها که از اسناد برمی‌آیند اداره کل سوم ساواک در سال 1353 دستور کنترل اقدامات روحانیون در برنامه‌های ماه رمضان را می‌دهد. در این سند که به امضای ثابتی مسئول اداره امنیت داخلی ساواک رسیده آمده است:خواهشمند است دستور فرمائید نسبت به جلوگیری از هرگونه فعالیت مضره وعاظ و روحانیون افراطی مذهبی، ضمن همکاری با سازمان‌های انتظامی محل پیش‌بینی و مراقبت‌های لازم معمول و نتیجه را به این اداره کل اعلام نمایند.
اگر کارتر‏‎ ‎‏در عمر خود یک کار کرده باشد که بتوان گفت به خیر و صلاح مظلوم است، همین قطع‏‎ ‎‏رابطه است. رابطه بین یک ملت بپا خاسته برای رهایی از چنگال چپاولگران بین‌المللی با‏‎ ‎‏یک چپاولگر عالَمخوار، همیشه به ضرر ملت مظلوم و به نفع چپاولگر است. ما این قطع‏‎ ‎‏رابطه را به فال نیک می‌گیریم؛ چون که این قطع رابطه دلیلی بر قطع امید امریکا از ایران‏‎ ‎‏است.
روز گذشته به مناسبت میلاد حضرت حجت عده زیادی زوار از شهرستان‌ها به قم آمده بودند. با جمع زیادی از طلاب جهت اقامه نماز مغرب و عشاء در مسجد اعظم تجمع بعد از خاتمه نماز ناگهان عکس قاب شده خمینی را عده‌ای از طلاب بالای منبر برده و به حضار نشان داده شد. سپس چند نفر از طلاب در مدح خمینی اشعاری قرائت نمودند. بعد سید محمدرضا یاسینی نام به منبر رفته و در اطراف امام زمان مطالب دیگری عنوان نموده و در خاتمه بیانات خود ضمن دادن شعار به سلامتی خمینی مردم را با بیانات تحریک‌آمیز جهت مبارزه دعوت و اشاره نمود که ما واهمه به خود راه نمی‌دهیم کما اینکه خمینی پیروز شد.
حریم اعیاد و جشن‌های ملی و مذهبی از راهبردهای مبارزاتی امام خمینی در دوران حاکمیت طاغوت محسوب می‌شد. در سوم شعبان سال 57 نیز مردم و انقلابیون، برپایی جشن را تحریم کردند.
در سال 1342 و در حالی که امام خمینی در حصر به سر می‌بردند، برخی علما از جمله آیت‌الله سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی با صدور اعلامیه‌ای، برگزاری جشن عید مبعث را تحریم کردند.
رویدادهای نهضت اسلامی برای اقشار مختلف جوامع مسلمین در داخل و خارج از کشور از اهمیت بسزایی برخوردار بود. بنا به روایت اسناد از بدو شروع قیام امام خمینی طلاب، روحانیون و آحاد مردم نسبت به وقایع ایران واکنش نشان دادند. یکی از این اسناد مربوط به برنامه‌ریزی روحانیت و متدینین عراق برای برپایی تظاهرات در واکنش به دستگیری امام خمینی در سال 1342 و قیام 15 خرداد است.
به روایت اسناد
امام خمینی در دهم اسفند ماه 1357 پس از 14 سال تبعید، به شهر قم بازگشتند و در مسیر تهران به قم با استقبال بی‌نظیر مردم و مراجع و علمای قم قرار گرفتند.
در گزارشی به تاریخ 30 آبان آن سال آمده است: «طبق اطلاع واصله از قم، در سال‌های گذشته میلاد مسعود حضرت علی(ع) آیات جلوس می‌کرده‌اند لیکن روز 43/8/27 نامبردگان جلوس نکرده و اشخاص را نپذیرفته‌اند. ضمنا سردرب صحن مطهر و بازار که در سال‌های قبل چراغانی می‌شده، چراغانی نشده و گویا به علت تبعید آقای خمینی به این عمل مبادرت نموده‌اند.»
بازنشر
وزیرجنگ از نخست‌وزیر دولت کودتا درخواست کرد: «... پیشنــــهاد می‌نماید که از طرف دولت نشان درجه اول خارجه به مشارالیه اعطا شود و ضمنا برای یادآوری خاطر مبارک را تصدیع می‌دهم در این موقع که ژنرال آیرون‌ساید و ژنرال گوری و بعضی از صاحب‌منصبان انگلیسی که در فرونت گیلان ابراز لیافت نمـــوده و می‌خواهند از ایران مسافرت نمایند بی مورد نیست نشان‌هائی که حضرت اشرف مقتضی می‌دانند قبل از حرکت به آن‌ها مرحمت شود.»
برگی از تاریخ
بالاخره اشخاصی که به ولایات رفته و برای اجراء مقاصد سوء خود را نماینده و فرستاده آقای کاشانی معرفی می‌نمایند معلم نیست مقصود و هدفشان چیست و آیا واقعاً از طرف آقای کاشانی فرستاده می‌شوند یا به نام ایشان می‌خواهند جلب توجه نموده و رفتار و کردار ناپسند خود را تحمیل به اهالی نمایند و در این موقع حساس که تمام اوقات دولت مصروف به حسن جریان انتخابات می‌باشد که به صورت خوش خاتمه پذیرد. عدم جلوگیری از رفتار و گفتار این قبیل اشخاص بیشتر باعث تشنج و تهییج افکار عامه شده و موجبات عدم امنیت را فراهم می‌نماید و عاقبت کار معلم چه خواهد شد و لذا مستدعی است امر فرمایند بطور کلی [ناخوانا] تصمیمات مقتضی اتخاذ گردد تا از اینگونه جریانات نامطلوب جلوگیری به عمل آید.